niedziela, 6 lipca 2014

4. Konspiracja (prawie) idealna.

Green Day - Basket Case.

Gdy Grzesiek Łomacz idzie w twoim kierunku krokiem prawie-dostawnym, rozgląda się spłoszony po otoczeniu i przez długą chwilę milczy – wiedz, że coś się dzieje.
- Psst.
Zatrzymałam rękę w połowie zdania i spojrzałam na niego podejrzliwie. Coś zbroił. Znowu.
- Widziałaś Kurka?
- Na całe szczęście nie.
Odetchnął głęboko, rozluźnił się i zaczął wyglądać względnie normalnie. On na pewno coś komuś zrobił i stawiam ostatnią paczkę kwaśnych Śmiejżelek, że jest to Kurek.
- Jak zdrowie mojej kochanej psiapsióły? – I poczochrał mi włosy.
- W osmarkanym stanie. No weź nie ruszaj. - Dostał po łapach, gdy próbował naprawić to, co zepsuł mi na głowie i spojrzał na mnie z urażoną miną. – Czemu szukasz Kurka?
- Nie mogę ci powiedzieć. – Pokręcił głową z wysoko uniesioną brodą. – Należysz do sztabu, a ja jestem w drużynie. Jesteśmy w dwóch różnych obozach i to zabrania mi powiedzenia tobie czegokolwiek. To by było wbrew wszelkim zasadom ustanowionym w kadrze, złamanie naszych męskich umów i zerwanie zaufania. Wybacz, Polu. Kocham cię jak siostrę, a nawet bardziej, ale niestety, mam swoje tajemnice.
Uczcijmy przemowę Grześka sekundą ciszy.
- To czemu go szukasz?
- Otworzyli w Spale nowy night-club i planujemy zwiać na kilka godzin z chłopakami!
Z podekscytowania przebierał nogami w miejscu, jakby mu się siku chciało. Mogłam się domyślić, że ta informacja w końcu do nich dotrze. Najwyraźniej Sławek przemycił do Ośrodka kilka ulotek, które praktycznie fruwały po wiosce i… To ja już wiem, co czytał Kubiak!
- I co, chcecie go ze sobą zabrać?
- Kurka? Broń cię Panie Boże, no właśnie nie! Wiesz co było rok temu, gdy wybraliśmy się do Tomaszowa na striptiz, a Kurek pojechał z nami?
A jego mina mówiła: nie chcesz wiedzieć.
- Powiem tyle: nigdy więcej.
- Czy on ma jakieś problemy emocjonalne?
- Ta, prędzej seksualne.
Pozostawiłam bez komentarza.
- To jak zamierzacie wymknąć się z hotelu niezauważeni przez Andreę? – Spytałam z ciekawości, by zagryźć czymś niesmak po ostatniej wypowiedzi Grześka.
- O nie, moja słodka, na pewno ci nie powiem!
A widząc mój wzrok, wyciągnął do góry palec wskazujący i zakręcił głową kółko z pedalskim „No waaay!”.
- Cóż… Byłaby szkoda, gdyby Andrea dowiedział się, że wychodzicie do klubu nocnego bez jego zgody… Ale okej, skoro nie chcesz, by ktoś w sztabie chronił wasze tyłki, to co ja biedna mogę zrobić. Och, cóż za przypadek, że muszę znaleźć Anastasiego i przekazać mu notkę od Olka!
Grzesiek zmrużył oczy i zacisnął mocno usta, burcząc przez zęby „dobra”.
- Z pokojów zaczynamy wychodzić o wpół do jedenastej i schodzimy wyjściem awaryjnym. Za piętnaście spotykamy się pod wielką sosną, za stadionem tartanowym, hasło to: Kurek nie ma jaj. Potem idziemy pod bramę wjazdową. Ugadaliśmy się z dozorcą, że nam ją otworzy. W razie „alarmu AA” mówimy, że Zator jest lunatykiem i go szukamy. Proste.
- Sam to wymyśliłeś?
- Czysty geniusz, mała.

* * *

- Mówiłem ci z dziesięć razy, żebyś zatwierdziła transport do Warszawy na piętnastego, nie szesnastego.
- Wyraźnie mam tutaj napisane, że na szesnastego, spójrz.
- To jest piątka!
- To już jest twój problem, że nie potrafisz wyraźniej pisać.
Andrzej cały poczerwieniał, co w połączeniu z czerwoną koszulką sprawiało, że wyglądał jak wielki pomidor z siwymi włosami. Wyrwał z mojej ręki kartkę, na której zostawił kilka odręcznie spisanych notatek i przebiegł po niej wzrokiem, po czym zgniótł i cisnął w podłogę.
- Ty nic nie umiesz zrobić dobrze! – krzyknął i zacisnął ręce. – Nic!
- O przepraszam, skoro tak twierdzisz, to co ja tutaj robię? Po co sprowadziłeś mnie do Spały? Jeszcze kilka tygodni temu potrzebowałeś mojej pomocy, a teraz wszystko robię źle.
To nie jest nic godnego moich nerwów. Spokojnie oparłam się o fotel i bawiąc się telefonem, obserwowałam jak wuj krąży po swoim pokoju. Przerabialiśmy to już wiele razy, jeden w tę czy w tamtą, bez różnicy.
- Pola, masz natychmiast to przełożyć!
- Czemu nie zrobisz tego sam, skoro ja nie potrafię sobie z niczym poradzić?
- Bo na tym polega twoja praca. Wykonujesz polecenia; jak robisz coś źle, to za to odpowiadasz i potem robisz tak, żeby było dobrze. Proste i logiczne chyba, nie?
- A ty się do tego stosujesz?
Spojrzał na mnie, oddychając ciężko. Zacisnął zęby i pięści, po czym przeniósł wzrok na sufit i przymknął lekko oczy. Próbował się uspokoić.
- Może gdybyś nie rzuciła tego kilka lat temu, to nie bylibyśmy w takiej sytuacji, w jakiej jesteśmy – powiedział w miarę spokojnie.
- Błagam cię, nie rozśmieszaj mnie – prychnęłam. – Przestań zachowywać się tak, jakby to była moja wina. Kiedy do ciebie w końcu dotrze, że nie miałam na nic wpływu i musiałam przestać grać? Kiedy?!
- To nie była sytuacja bez wyjścia!
- Owszem, była! Pogódź się w końcu z tym, że twoja siostrzenica nigdy nie zostanie wielką gwiazdą siatkówki, na którą ją wychowywałeś i daj mi żyć!
Poderwałam się z miejsca i ruszyłam do drzwi.
- Pola! Ja z tobą jeszcze nie skończyłem!
- Ale ja tak. Mam dwadzieścia cztery lata. Pora, byś zauważył, że trochę dorosłam, wujku.
Mówiąc do niego tak, jak nie mówiłam do niego już od kilku lat zostawiłam go w jego własnym wstydzie i trzasnęłam drzwiami. I tylko mi brakowało, żebym na korytarzu trafiła na skonsternowanego Kurka.
- Posłuchałeś sobie? Świetnie – warknęłam na niego, próbując otworzyć drzwi od swojego pokoju.
Dopiero, gdy nie potrafiłam trafić drżącymi rękoma do zamka, poczułam, jaka jestem wściekła. Myślałam, że uodporniłam się na tego typu kłótnie z Andrzejem, ale najwidoczniej on wciąż wiedział, z której strony zaatakować, by zszargać mi nerwy. W końcu zamek uległ, a ja weszłam do pokoju i po ciemku chwyciłam walizkę spod ściany.
- Może… Może to nie moja sprawa, ale… - Usłyszałam za plecami i ujrzałam w drzwiach Bartosza, który zapalił światło.
- Tak, to nie jest twoja sprawa. Wyjdź.
- Nie wiedziałem, że Andrzej to twój wujek.
- Nie ma się czym chwalić.
- Ej, wyjeżdżasz?
- Co? Nie! Szukam tego!
Mina Bartosza, gdy uniosłam do góry rękę z paczką papierosów, przypominała coś pomiędzy „Serio? Poważnie?” a „Boże, z kim ja żyję?”. Wzruszyłam tylko ramionami i sięgnęłam po bluzę. A on wciąż stał w portalu z założonymi rękoma i obrzucał mój pokój ciekawskim spojrzeniem. Czy on nie ma lepszych rzeczy do roboty niż zaśmiewanie się z moich suszących się na kaloryferze skarpetek w pandy?
- Już, wycieczka krajoznawcza zakończona, out Kurek – oznajmiłam i wycofałam go ze swoich metrów kwadratowych, po czym wyszłam za nim i zamknęłam drzwi.
- Weź tak nie mów, wystarczy, że często słyszę to na boisku.
Prawie papieros wypadł mi z ust, bo się zaśmiałam. Może trochę nerwowo, ale i tak.
- Idziesz na zewnątrz?
- Ta, nie chcę kopcić Kubie na balkonie.
Machnęłam głową na drzwi obok i spojrzałam na zegarek: 22:32. Szybko podniosłam głowę, bo gdzieś za nami zazgrzytał zamek i w końcu korytarza ujrzałam głowę Bartmana. Czemu mnie to nie zdziwiło, że jeśli w grę wchodzą półnagie kobiety tańczące na rurze, to Zbyszek jest pierwszy? Ale hej! Bartka nie powinno tu o tej porze być! Nim Kurek zdążył odwrócić głowę w tamtą stronę, szarpnęłam go za ramiona i obróciłam do siebie. Zrobił przy tym taką minę, jakbym była co najmniej Jabbą.
- Hej! Chodź ze mną! Pogadamy! Nie mieliśmy okazji by się bliżej poznać! Chodź! Chodź! Chodź! – Prawie skakałam, trzymając go za rękawy bluzy. W tym samym czasie za jego plecami zdążyli przesmyknąć się Możdżon i Igła, a za zakrętem na końcu korytarza dojrzałam zgarbionego Fabiana.
- No choooodź… - Już zaczęłam go ciągnąć za rękę w stronę wind, ale on stał jak kołek w jednym miejscu i patrzył na mnie jak na wariatkę. A potem wyciągnął swoje długie ramię i plasnął mi nim w czoło, jakby chciał sprawdzić mi temperaturę.
- Gorączki to ty nie masz.
- Czuję się świetnie, no rusz się, no!
- Przestańcie drzeć mordę! – Nagle tuż obok nas zmaterializował się Kuba. Widząc mnie i Kurka spojrzał na nas podejrzliwie. – Co wy tu robicie?
- Szukamy Zatora? – spytałam bardziej siebie, niż jego. Kuba skrzywił się tak, jakby usłyszał największą bzdurę świata i trzasnął nam drzwiami przed nosem. Całkiem gładko poszło.
I już myślałam, że sytuacja jest opanowana, gdy na drugim końcu korytarza pojawił się Anastasi, a to już mnie nie bawiło wcale. Andrea dostrzegł  nas i przydreptał w swoim szlafroczku z napisem „MASTER” na plecach. Mruknęliśmy ciche „Buonasera”, gdy przez chwilę spoglądał kolejno na mnie, na Bartka i na moją rękę, która trzymała go za dresowe spodnie w okolicy jego lewego uda.
- Coś się dzieje?
I pomyśleć, że to wszystko tylko po to, by reprezentanci kraju poszli sobie do burdelu.
- Zator chory. Znaczy, lunatyk. Właśnie! Zatorski lunatykuje. Karol powiedział, że zniknął i my go z Bartkiem… Szukamy.
- Że co? – Powiedzieli obaj, patrząc na mnie z niezrozumieniem, a Bartek dodatkowo pisnął, bo uszczypnęłam go w to jego udo.
- Prawda, prawda!
- Oh, Mio Dio… Znowu to samo!
I tak jak Kuba, z hukiem zamknął za sobą drzwi.
Zdecydowanie potrzebowałam tej fajki, niż kiedykolwiek wcześniej. Puściłam spodnie Bartosza i ruszyłam w stronę wind, ale ten w ostatniej chwili złapał mnie za kaptur bluzy i siłą rzeczy prawie się wywaliłam.
- Idą do tego night-clubu, co nie?
- Kto? Do night-clubu? Tu są sami poważni ludzie!
- Nie kłamcz.
- Nie kłamczę!
- Kłamczysz, bo ci głos skrzeczy.
Popatrzyłam na niego z urazą pięcioletniej dziewczynki. Widząc jego pełen stanowczości i rozbawienia wzrok przewróciłam oczami i ryknęłam z niezadowolenia, ale machnęłam ręką, by poszedł za mną.
- Gregor mnie zabije.
Pamiętając dokładnie wskazówki, którymi podzielił się ze mną Grzesiek udałam się w miejsce, w którym mieli zebrać się chłopcy. Już z daleka było widać zarysy ich postaci pod wielką sosną, a było ich ośmiu i szeptali na tyle głośno, by było ich słychać z odległości pięćdziesięciu metrów. W myślach modliłam się, by okazali mi litość.
- Hasło! – Usłyszałam głos Grześka, gdy zbliżyliśmy się do nich.
- Kurek nie ma jaj – szepnęłam i spojrzałam na Bartka. Widząc jego minę, tylko wzruszyłam ramionami.
- Pola, idziesz z nami? – Rozpoznałam Kosoka.
- Właściwie to…
- Kurek?! – wrzasnął Winiarski. Czy on nie ma żony?
Wszyscy zaczęli coś jęczeć pod nosem, że cały misterny plan w pizdu, i że wiedzieli, że tak będzie.
- Pola, dlaczego musiałaś być babą i go tu sprowadzić! – Grześ się załamał.
- To było nieplanowane, okej? On sam mi się nawinął, w dodatku musiałam wcisnąć kit Kubie i Andrei, więc… Więc daj mi spokój, ja chcę spać – burknęłam nieprzyjaźnie i zaczęłam dmuchać nos.
- Ale z was wszystkich kutasy – dodał Kurek z teatralnym obrzydzeniem i z urazą skrzyżował ręce na piersi. – Nawet ty, Piter, przeciwko mnie!
A Piter mu na to całkowicie spokojny:
- Ja wciąż cię kocham.
- To co robimy? – zapytał Zagumny, a wszyscy spojrzeliśmy w jego stronę w osłupieniu. – Co?
- Guma, kiedy ty tu przyszedłeś? – Winiarski podrapał się po głowie i dotknął go czubkiem palca jakby chciał sprawdzić, czy jest żywy.
- Albo raczej, kiedy ty do Spały przyjechałeś? – wtrącił Zbyszek.
Guma do nich, by spierdalali, więc się poobrażali.
- Ja chcę iść do tego klubu, nooo! – Kurek tupnął nogą i zaczął trząść ręką Nowakowskiego, która uspokajająco gładziła jego ramię.
- Aha, jasne. Ja nie będę cię znowu na plecach tachał do pokoju. – Głos zabrał Marcin, który jako jedyny był tą sytuacją rozbawiony. Gregor to chyba już korę sosny obgryzał z nerwów. Przynajmniej sobie szkliwo wyrobi.
- To nie ty go rozbierałeś – wtrącił cicho Cichy.
- To nie wam wsadził palec do ucha – chrząknął pod drzewem Igła i zgodnie ustaliliśmy, że wygrał.
- To niech go ktoś pilnuje i już – wtrąciłam, wygrzebując z kieszeni bluzy paczkę papierosów i wyciągnęłam z niej wiśniowego slima, bo tamtego pierwszego zgubiłam gdzieś po drodze. Wetknęłam go sobie między wargi i spojrzałam na chłopaków, którzy dziwnie zamilkli. – No co? Wy się nigdy nie denerwowaliście?
- Pola…

I tak oto właśnie wylądowałam z dziesiątką facetów w klubie ze striptizem, jako osobista niańka Bartosza Kurka.

_____________________

Na osłodę, bo nie jedziemy do Florencji.
PS. Bierzcie to z przymrużeniem oka. Polski Cyrk jest pisany dla jaj. Wszystkie doskonale wiemy, że Winiar nie poszedłby do night-clubu (a na pewno nie z własnej woli, o). 
Do następnego, nie wiem kiedy.
E.

8 komentarzy:

  1. Jeeeestem.
    W końcu.
    I właśnie pierwsze co chciałam napisać, to właśnie to, że poprawiłaś mi humor. Bo ja już ryczałam prawie na tym czwartym secie. No dobra. Ja wyłam z rozpaczy, moje serce rozrywało się na kawałki, zwłaszcza po tym jak pan Piękne-Mam-Oczy rozwalił wczoraj Irańczyków swoimi asami serwisowymi. Misza dał z siebie wszystko i rękę dam uciąć, że na pewno dałby jeszcze więcej, gdyby była okazja. Ale Brazylia oczywiście musiał nam wejść w paradę. Choć przyznam, że bardziej zła jestem na tych pieprzonych makaroniarzy. Mam wrażenie, że to wszystko było zaplanowane. Nie oszukujmy się- 4 set to było jakieś śmiechu warte.
    A co samego rozdziału...
    No kurczę no, znowu ryczę. Ale ze śmiechu! :D
    Nieładnie tak spiskować. Kurek jak zwykle poszkodowany. Ale sam sobie zawinił. A ja podobnie jak Pola nawet nie chcę wiedzieć co on tam w tym klubie wyprawiał.
    Winiar i klub nocny... niby nie pasuje... a ja coś czuję, że to główny organizator tego wypadu był :D
    Piter .... Piter ja cię wielbię, człowieku. MISTRZ riposty i głupich tekstów.
    A "Matka wie, że ćpiesz?" to mi się po nocach śni. Szacun! :D

    Ale tu fajnie u Ciebie, no. Ja już chcę następny <3

    OdpowiedzUsuń
  2. I dobrze, że jest z przymrużeniem oka i dla jaj. Potrzeba i czegoś takiego, a jest świetne. :)
    I dziękuję za osłodzenie dnia.

    OdpowiedzUsuń
  3. przepłakałam ze śmiechu cały rozdział, uwielbiam ten cyrk.

    OdpowiedzUsuń
  4. Winiar z wlasnej woli nie poszedlby do nocnego klubu. Hmm ja tam bym nie byla tego taka pewna 😜

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To najpierw dołączam się do komentarza, że traktujemy to z przymrużeniem oka. To oczywiste. Porzebne mi coś takiego pisanego dla śmiechu i jaj. Może zacznę od tego, że mam za sobą dwa ostatnie rozdziały i zakochałam się w wypowiedzi Pitera: "Ani się nie najesz, ani nie poruchasz." Uwielbiam tego człowieka w twoim wydaniu. Fakt, że Kurek wziął taksówkę świadczy o tym, że będzie miał i ma ciężko z Polą. Chociaż z drugiej strony mimo że nie jestem napaloną fanką Kurka to on też bardzo mi się tutaj podoba. I nie wiem czy to on akurat będzie tu głównym bohaterem, a na takiego wyrasta, ale chyba nawet bym tego chciała. Czeka nas ciekawa przeprawa, tego jestem pewna. Bo Kurek coś w tym klubie odwali, co nie?
      I kurde, szkoda, że Winiar rzeczywiście by do tego klubu nie poszedł.

      Usuń
    2. Adka ale ja wiem że to nie jest na poważnie. Winiar sam w sobie jest niezbyt poważny. Nie chciałam nikogo urazić swoim komentarzem serio serio serio.

      Osłoda na Florencję bardzo ci wyszła dziękuję :)) Nie lubię Kurka, no ni jak się nie przekonam. Moim cichym bohaterem tego cyrku był jest i będzie Gregor :) I weź tu nie bądź ciekawa co Kurosławowi odwali w klubie ze stripitzem. Skoro mowa o striptizie i całej aferze związanej z tym że Bociek ma przerąbane u sztabu. Chciałam napisać że pewnie poszedł na dupy, potem przypomniałam sobie że chwila on ma dziewczynę , a potem hej. Przecież to i tak nic nie znaczy... Dzieje się jak zwykle ciekawie więc ja po prostu poczekam co dalej. DZIĘ KU JĘ :))

      Usuń
    3. Ojejku, Kam oczywiście, że wiem, że ty to wiesz i nie chciałaś nikogo urazić, a mnie na pewno nie uradziłaś, ale po prostu przypadkiem zamiast dodać komentarza kliknęłam odpowiedz i została już taka odpowiedź na twój komentarz, bo nie chciało mi się tego kasować i publikować jeszcze raz. A co do Gregora - on zawsze będzie mi się kojarzył z głównym przedstawicielem kadrowego cyrku, idealnie się do tego nadaje i jest miłym urozmaiceniem opowiadania w tej właśnie postaci. Emms, nie karz nam na siebie długo czekać.

      Usuń
  5. Objechałam wszystko! Brawa dla mnie! I to w takim stanie, jaki zakomunikowałam wcześniej, to teraz jeszcze ostatnimi siłami, kocham tooooooooooooooooooooo! Bo tutaj jest wszystko piękne, idealne i oni są kompletnymi wariatami, a Piter to mnie rozkłada na łopatki! I Zbyś z Kruszyną, aww <3 W sumie to ja Kurka lubię, nie powiem, w sumie to nie jest gdzieś w czołówce moich ulubieńców, no ale kupuję od Ciebie wszystko i chcę ten klub i Pole, która robi za niania Bartka!

    OdpowiedzUsuń